Dieta. Podstawowymi elementami budulcowymi kości są wapń oraz fosfor przy czynnym udziale witamin D oraz K. Dieta musi być więc szczególnie bogata w te składniki. Posiłki powinny obejmować przede wszystkim: warzywa i owoce, produkty zbożowe, nabiał czy chude mięso. Dieta na zdrowe i mocne kości powinna obejmować także produkty
Minerały i witaminy najlepsze dla twoich zębów – czym grożą ich niedobory? Zdrowa, różnorodna dieta to jeden z fundamentów mocnych zębów. Jakich minerałów i witamin nie powinno zabraknąć w naszej diecie, aby cieszyć się atrakcyjnym uśmiechem jak najdłużej? Wapń Odpowiednia kombinacja składników mineralnych wzmocni zęby. Jednym z kluczowych jest wapń, minerał, który w 99 proc. zmagazynowany jest w naszych kościach i zębach. W zębach wapń występuje jako „hydroksyapatyt”, składający się zarówno z wapnia, jak i fosforanu. Stanowi on rodzaj rusztowania zapewniającego wytrzymałość mechaniczną kościom i zębom. – Wapń i fosfor są podstawowym materiałem budulcowym naszych kości i zapewniają charakterystyczną twardą strukturę zębom. Wapń, zresztą podobnie jak fosfor, nie jest wytwarzany w organizmie i dlatego jego ilość zależy ściśle od naszej diety – wyjaśnia lek. stom. Marcin Kopeć z gabinetu Stankowscy & Białach Stomatologia w Poznaniu. Najlepszym źródłem wapnia są produkty mleczne np. mleko, sery, jogurty, ale też migdały, sardynki, szpinak, brokuły czy zielona fasolka. Zaleca się, aby dzienne spożycie dla osób dorosłych wynosiło 1000mg wapnia, w okresie intensywnego wzrastania u dzieci i młodzieży zalecana ilość to 800 – 1200 mg/dzień. Czym grozi niedobór? Hipokalcemią, czyli niedoborem wapnia w organizmie, co będzie miało negatywne skutki przede wszystkim dla struktur kostnych. W efekcie grozi nam osteoporoza (stan chorobowy, w którym kości stają się kruche i podatne na złamania) lub osteopenia (charakteryzuje się zmniejszeniem gęstości kości, co może prowadzić do rozwoju osteoporozy). Niedobór wapnia (z fosforem) może skutkować osłabieniem zębów, ich ruchomością oraz przedwczesną utratą, mniejszą wytrzymałością kości szczęki, a także ciężkimi chorobami przyzębia. Niedobory wapnia w diecie mogą występować u osób w podeszłym wieku, kobiet po menopauzie, niemiesiączkujących, wegan, osób z nietolerancją laktozy lub alergią na mleko krowie. Witamina D Niezbędna dla prawidłowego wchłaniania wapnia i fosforu z przewodu pokarmowego, a co za tym pełni kluczową rolę w mineralizacji zębów rozwoju szkliwa. Witamina D jest również prekursorem powstawania peptydów przeciwbakteryjnych, które pomagają kontrolować bakterie odpowiedzialne za próchnicę czy choroby dziąseł, w ten sposób wspomagając naturalne mechanizmy obronne w jamie ustnej. Witaminę D organizm może wytwarzać sam poprzez ekspozycję na promienie słoneczne. W innym wypadku musimy ją suplementować lub dostarczać z pożywieniem. Wit. D znajdziemy w tłustych morskich rybach łososiu, makreli, żółtkach jajek, wątróbce lub pełnotłustych produktach mlecznych. Czym grozi niedobór? – Braki witaminy D, która jest naturalnym silnym „antybiotykiem” mogą skutkować słabszą odpornością i większą ilością infekcji, również jamy ustnej – wyjaśnia stomatolog. Symptomem niedoboru może być niedorozwój szkliwa i zębiny, opóźnione wyrzynanie się zębów oraz ich wypadanie, większa skłonność do próchnicy zębów oraz choroby dziąseł. Niedobory w diecie mogą występować poprzez choroby nerek lub dietę wegańską. Magnez Magnez pomaga regulować poziom wapnia, przyczynia się do prawidłowego rozwoju szkliwa oraz wzmacnia zęby, redukując problem ubytków próchniczych. Bierze również udział w aktywacji witamin z grupy B i D. Ponadto jest to makroelement niezbędny do ponad 300 reakcji biochemicznych, które wspomagają nasze zdrowie i zapewniają prawidłową pracę układu odpornościowego. Dzięki temu nasz organizm jest mniej narażony na rozwój stanów zapalnych dziąseł. Najlepsze źródła magnezu to pestki dyni, surowe kakao, otręby pszenne, płatki owsiane, kasza gryczana, orzechy laskowe i banany. Czym grozi niedobór? Magnez to ważny składnik naszej diety, więc jego niedobór może powodować wiele zaburzeń ogólnoustrojowych zaburzeń rytmu serca, nagłych skurczów mięśni czy problemów z koncentracją. W obszarze jamy ustnej mogą wystąpić stany zapalne tkanki dziąseł i większa skłonność do chorób przyzębia. Żelazo Jego braki skutkujące anemią powodują, że do zębów nie jest dostarczana odpowiednia ilość składników odżywczych, stają się więc podatne na próchnicę i choroby dziąseł. Możemy mieć większą skłonność do owrzodzeń i schorzeń języka, ponieważ żelazo jest ważne dla zdrowia tkanki mięśniowej tego organu. Przy niedoborze żelaza, cynku, kwasu foliowego oraz wit. B12 spada nasza odporność, więc mogą nam również dokuczać afty. Najwięcej żelaza znajdziemy w podrobach takich jak wątróbka, ale także w tofu, burakach, białej fasoli, soczewicy oraz ciecierzycy. Czym grozi niedobór? Niedokrwistością (anemią), która jest jednym z najczęściej występujących niedoborów składników odżywczych. – W konsekwencji tego stanu może rozwinąć się zapalenie języka (łac. glossitis), inaczej zapalenie błony śluzowej języka, czego objawami są jego obrzęk, pieczenie i bolesność, zmiany w odczuwaniu smaku oraz zmiana ubarwienia – język staje się blady lub ciemnoczerwony – mówi stomatolog. Cynk Cynk jest kluczowym składnikiem dla dobrej odporności i prawidłowego gojenia się ran, ale także dla utrzymania zdrowia jamy ustnej. Mimo że nie wzmacnia szkliwa w takim stopniu jak fluor, to jest pomocny przy mineralizacji zębów. Zapobiega rozwojowi bakterii oraz tworzeniu się płytki nazębnej, w efekcie zmniejsza ryzyko próchnicy, stanów zapalnych dziąseł i paradontozy. Stosuje się go również w leczeniu zmian błon śluzowych. Przykład? Używanie past do zębów (z cytrynianem cynku lub chlorkiem cynku) lub płukanek, a nawet gum do żucia zawierających jony cynku chroni dziąsła i redukuje problem nieświeżego oddech. Dlaczego? – Jony cynku wchodzą w reakcję z tzw. lotnymi związkami siarki, które najczęściej odpowiadają za przykry zapach z ust i eliminują je – wyjaśnia dr Kopeć. Według jednego z badań dzięki cynkowi możliwe jest ograniczenie ilości lotnych związków siarki w jamie ustnej aż o 45 proc. Dzienne spożycie cynku u dorosłej osoby powinno wynosić 8mg (kobiety) i 11mg (mężczyźni). Bogate w cynk są ostrygi, krewetki, wątróbka, wołowina, orzechy nerkowca, sezam, dziki ryż. Czym grozi niedobór? Niedobór cynku może powodować utratę smaku, suchość w jamie ustnej i podatność na choroby dziąseł. Wit. B12 Witamina B12 może się okazać naszym sprzymierzeńcem, jeśli mamy problem z aftami, czyli niewielkimi, ale uciążliwymi owrzodzeniami w jamie ustnej. Jedno z badań wykazało bowiem, że suplementacja tą witaminą może być pomocna w leczeniu i zapobieganiu aftowemu zapaleniu jamy ustnej, które może dotyczyć co czwartego z nas. Najlepsze źródła wit. B12 to produkty pochodzenia zwierzęcego, czyli mięso, ryby, mleko, jaja oraz sery. Czym grozi niedobór? Skłonnością do powstawania aft i innych owrzodzeń w jamie ustnej. Konsekwencją niedoboru wit. B12 (i/lub kwasu foliowego) może być również niedokrwistość megaloblastyczna, w której dochodzi do zaburzonego dojrzewania komórek krwi. Objawami tego rodzaju anemii w jamie ustnej będą zapalenie błony śluzowej języka, zapalenie jamy ustnej (rozległy stan zapalny śluzówki jamy ustnej i często warg), zapalenie kącików ust, upośledzenie zmysłu smaku, charakterystycznym objawem jest też wygładzenie języka (tzw. język Huntera). Na niedobór tej witaminy są narażeni wegetarianie, weganie, osoby w podeszłym wieku, osoby z chorobami jelit i żołądka, nadużywające alkoholu. Wit. C Witamina C jest szczególnie istotna dla dobrej kondycji naszych dziąseł. Bierze udział w tworzeniu i regeneracji tkanki łącznej, co ma znaczenie podczas infekcji tych tkanek oraz wzmacnia naczynia krwionośne, redukując problem krwawienia dziąseł. Wit. C szukajmy w owocach dzikiej róży, natce pietruszki, papryce, brokule, papai, czarnych porzeczkach oraz jarmużu. Czym grozi niedobór? – Braki tej witaminy mogą skutkować stanami zapalnymi dziąseł, dłuższym gojeniem się ran w jamie ustnej, a w najgorszym wypadku tzw. szkorbutem, ciężką chorobą objawiającą się infekcjami dziąseł, ich krwawieniem, osłabioną regeneracją zmian, ruchomością, a nawet utratą zębów – ostrzega ekspert. W grupie ryzyka niedoborów są osoby w podeszłym wieku, palacze, niemowlęta i dzieci, których głównym źródłem pokarmu jest mleko krowie, osoby z zaburzeniami wchłaniania. Jak wybrać dobry krem z filtrem do opalania i nie ryzykować? O tym, jak ważna jest ochrona przed słońcem, nikogo nie trzeba dziś chyba przekonywać. Dla nikogo zaskoczeniem nie powinno być… Henna do włosów – sposób na zdrową koloryzację włosów Henna do włosów staje się coraz popularniejszym sposobem na koloryzację włosów wśród włosomaniaczek. Na czym polega hennowanie włosów, jakie mamy… Poznaj 7 wakacyjnych kosmetyków do pielęgnacji i makijażu, których nie może zabraknąć w Twojej kosmetyczce Czekasz na urlop? Czujesz niepokój, czy wszystko zamkniesz przed wyjazdem, ale jednocześnie nie możesz doczekać się wymarzonych wakacji? W ferworze… Piękny i intensywny kolor na dłużej? Teraz to możliwe! Zatrzymaj kolor z nową serią LUMI Color Art Desirée! Piękny i intensywny kolor na dłużej? Teraz to możliwe! Nowa linia… Jak jeść lżej, a nadal smacznie? Lato w kuchni! #zdrowoismacznie Lato obfituje w sezonowe warzywa i owoce, które nie tylko dostarczają wartościowych witamin i mikroelementów, ale także doskonale smakują. Ponadto… Gęste i mocne w ciąży, rzadkie i cienkie po porodzie – jak radzić sobie ze zmianą kondycji włosów? #Ciąża może dawać różne symptomy: od mdłości, przez reakcje skórne czy wyczulone zmysły, aż po te bardziej pozytywne, na które… Tonizacja do zadań specjalnych Optymalne pH, anti-ageing i ukojenie. Jak wybrać odpowiedni tonik, wyjaśnia kosmetolog Tonizacja stanowi jeden z kluczowych elementów codziennego rytuału pielęgnacyjnego. Jej celem jest normalizacja pH skóry po myciu i demakijażu… ale… Moda i trend czy ponadczasowość? Poznaj 5 kroków do niezbędnej minimalistycznej garderoby Kolekcje kapsułowe to ponadczasowa koncepcja czy chwyt marketingowy? Spopularyzowane przez Donnę Karan kolekcje Capsule zostały zaadoptowane przez mistrzów zrównoważonego rozwoju,… Dla dzieci kupujemy kosmetyki ekologiczne, dla siebie nie – skąd ten paradoks? Gdy na świecie pojawia się dziecko, rodzice pragną dać mu to, co najlepsze. Wśród produktów w wyprawce muszą znaleźć się… Smaki, za którymi nie przepadałeś jako dziecko, a które pokochasz jako dorosły Dzieci zwykle nie lubią jeść tego, co zielone, co ma specyficzny zapach lub konsystencję. Wśród przedszkolaków ciężko znaleźć amatorów groszku,… 5 faktów o późnym macierzyństwie, które powinnaś znać Późne macierzyństwo, czyli jakie? Wiele kobiet zadaje sobie pytanie, gdzie leży ta granica. Średni wiek kobiet rodzących w Polsce co… Stabilność, lekkość i amortyzacja. ASICS wprowadza nową odsłonę butów biegowych GEL-KAYANO 29 Marka ASICS wprowadza na rynek nową odsłonę kultowych biegówek GEL-KAYANO 29. Celem japońskich designerów było stworzenia wysokiej jakości butów stabilizujących,…
Wrodzona łamliwość kości to schorzenie, w wyniku którego kości są kruche i podatne na urazy. Jest to choroba genetyczna, często dotykająca wiele osób z tej samej rodziny. Szacuje się, że jedno na 10 000-20 000 dzieci rodzi się z wrodzoną łamliwością kości.
Selen jest pierwiastkiem chemicznym z grupy niemetali, który odgrywa bardzo ważną rolę w ludzkim organizmie. Przez większość z nas jest niedoceniany, bo gdy obawiamy się jakichkolwiek niedoborów, częściej podejrzewamy u siebie zaniżone poziomy żelaza, magnezu lub witamin. Tymczasem selen wpływa i reguluje wiele procesów, zachodzących w naszym ciele. Jest bardzo ważny np. dla tarczycy. Selen zaliczany jest do mikroelementów, czyli pierwiastków, które w naszym organizmie występują w niewielkich ilościach. Chociaż potrzebujemy bardzo mało selenu, pełni on wiele istotnych funkcji. Dlatego tak ważne jest niedopuszczenie do jego niedoboru. Główne zadania selenu to: metabolizm hormonów tarczycy, synteza DNA, wspieranie układu immunologicznego, zapobieganie depresji, wsparcie układu sercowo-naczyniowego, walka z wolnymi rodnikami (przede wszystkim chroni czerwone krwinki przed ich toksycznym działaniem). Jednak nowe badania sugerują, że selen może także chronić nas przed osteoporozą. Osteoporoza a selen Z czasem kości stają się słabsze i bardziej podatne na złamania. Osteoporoza dotyka głównie starszych dorosłych. Choroba ta dotyka w przybliżeniu 1 na 3 kobiety w wieku powyżej 50 lat, a 1 na 5 mężczyzn będzie miał złamania z powodu osteoporozy. Istnieje kilka czynników ryzyka osteoporozy, których ludzie nie mogą uniknąć, takich jak podeszły wiek i płeć. Ale eksperci zidentyfikowali również pewne modyfikowalne czynniki ryzyka, na przykład to, że palenie tytoniu i picie alkoholu zwiększają ryzyko. Naukowcy uważają również, że czynniki dietetyczne mogą odgrywać rolę. Do tej pory skoncentrowano się na większości badań dotyczących żywienia, a w szczególności na niedoborze wapnia ze względu na jego kluczową rolę w zdrowiu kości. Autorzy najnowszego badania uważają jednak, że inne mikroelementy mogą wpływać na ryzyko osteoporozy. Postanowili skoncentrować się na selenie. Naukowcy opublikowali swoje wyniki w czasopiśmie BMC Musculoskeletal Disorders. Naukowcy pozyskali dane od 6267 uczestników, którzy odwiedzili Centrum Badań Zdrowia Departamentu Szpitala Xiangya. Wszyscy uczestnicy mieli 40 lat lub więcej i wypełnili szczegółowe kwestionariusze częstotliwości posiłków. Co ważne, naukowcy odnotowali także inne parametry, które mogą wpływać na osteoporozę, takie jak picie, palenie, wskaźnik masy ciała i poziom aktywności fizycznej. Ogólnie osteoporoza była obecna u 9,6% uczestników – 2,3% u mężczyzn i 19,7% u kobiet. Korzystając z danych z kwestionariusza, naukowcy podzielili uczestników na cztery grupy, które uszeregowali od najwyższego do najniższego spożycia selenu. Zgodnie z oczekiwaniami osoby z najniższym poziomem selenu w diecie miały najwyższe ryzyko rozwoju osteoporozy. Autorzy zaobserwowali zależność dawka-odpowiedź; innymi słowy, spożycie selenu miało ujemną korelację z ryzykiem osteoporozy – im więcej osób spożywało, tym mniejsze jest ryzyko. Nawet po kontrolowaniu czynników takich jak wiek, płeć i BMI związek był nadal znaczący; dotyczyło to zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Autorzy uważają, że jest to pierwsze badanie, które bezpośrednio odnosiło spożycie selenu do osteoporozy. Mimo że wykorzystali stosunkowo dużą wielkość próby i wzięli pod uwagę szeroki zakres zmiennych, nadal istnieją znaczące ograniczenia, dlatego konieczne są dalsze badania. Selen – nadmiar Ponieważ selen występuje w naszym organizmie w niewielkich ilościach, trzeba też uważać, by nie doszło do jego przedawkowaniach. W większych ilościach selen może doprowadzić do bardzo poważnych zaburzeń. Nie bez powodu niegdyś sądzono, że jest toksyczny dla ludzkiego organizmu. Dlatego też samodzielne suplementowanie tego pierwiastka nie jest wskazane. Selen – dieta Produkty, w których znajduje się bardzo dużo selenu, to łosoś, orzechy (szczególnie brazylijskie), tuńczyk, podroby (np. nerki), nasiona. Czytaj też:Liczba zgonów z powodu raka odbytu rośnie. Oto 3 znaki ostrzegawcze, na które należy zwrócić uwagę Źródło: Medical News Today/Zdrowie Wprost
Dzieci z tym typem choroby mogą rodzić się z wieloma złamaniami kości długich, w tym żeber. Działanie sił mięśniowych na miękkie kości, częste złamania oraz niszczenie chrząstek wzrostowych prowadzą do wyginania kości, postępujących zniekształceń oraz niskiego wzrostu (w wieku dorosłym wzrost zwykle nie przekracza 100 cm
Osteoporoza to przewlekła choroba, która powoduje, że kości stają się słabsze i bardziej podatne na złamania. Niektórych czynników zwiększających ryzyko osteoporozy – takich jak wiek i historia rodzinna – nie można kontrolować. Ale jest kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby zapobiec osteoporozie. Na przykład osoby, które dużo siedzą i nie są aktywne fizycznie, są bardziej narażone na osteoporozę. Pozostanie aktywnym, przyjęcie prostego planu ćwiczeń lub zwiększenie poziomu aktywności może pomóc zmniejszyć ryzyko osteoporozy. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o tym, jak zachować zdrowie kości i zapobiegać osteoporozie. Włączenie aktywności fizycznej może pomóc w zapobieganiu chorobom serca. Utrzymywanie aktywności mózgu może pomóc w zapobieganiu spadkowi funkcji poznawczych. Równie ważna jest ochrona kości. Pod wieloma względami osteoporoza jest cichą, niewidoczną chorobą. Ale jest to główna przyczyna złamań kości u kobiet po menopauzie i starszych mężczyzn. Najczęstsze miejsca złamań to biodra, nadgarstek i kręgi kręgosłupa. Złamania są najczęściej spowodowane upadkami. Ale u osób z osteoporozą kości mogą stać się tak słabe, że nawet drobne potknięcie może prowadzić do złamań. Osteoporoza może również powodować łamanie kości w wyniku kaszlu, zginania, podnoszenia lub innych type niewielkiego nacisku. Kości mogą nawet spontanicznie pękać, bez znanej przyczyny. Złamania w starszym wieku mogą mieć większy wpływ na twoje zdrowie psychiczne i fizyczne niż wtedy, gdy byłeś młodszy. Na przykład złamania biodra mogą poważnie ograniczyć mobilność i uniemożliwić samodzielne życie. Studia wykazali, że złamania szyjki kości udowej u osób starszych zmniejszają oczekiwaną długość życia i że ludzie często nigdy nie odzyskują poziomu mobilności i niezależności sprzed złamania. Inne złamania mogą być równie wyniszczające. Niektóre z głównych czynników ryzyka osteoporozy obejmują: Genetyka: Wydaje się, że osteoporoza dotyka niektórych grup bardziej niż innych. Na przykład schorzenie występuje częściej u białych kobiet niebędących Latynosami i Azjatek, ale rzadziej u Afroamerykanek i Latynosek. Możesz również być bardziej zagrożony, jeśli masz rodzinną historię osteoporozy. Płeć: Kobiety częściej cierpią na osteoporozę niż mężczyźni. Ale mężczyźni nadal mogą rozwijać osteoporozę. Wiek: Hormony estrogenu i testosteronu odgrywają znaczącą rolę w wytrzymałości kości, zapobiegając ich rozpadowi. Wraz z wiekiem produkcja hormonów naturalnie spada. Może to zwiększyć szanse na rozwój osteoporozy. Odżywianie: Zarówno spożywanie diety o niskiej zawartości składników odżywczych, jak i długotrwałe intensywne picie może zwiększać ryzyko osteoporozy. Poziom aktywności: Niski poziom aktywności fizycznej i ćwiczeń fizycznych może zwiększać ryzyko osteoporozy. Warunki medyczne: Niektóre schorzenia mogą zwiększać ryzyko osteoporozy, w tym reumatoidalne zapalenie stawów, zespół Cushinga, nadczynność tarczycy i nadczynność przytarczyc. Niektóre leki: Przyjmowanie leków glikokortykosteroidowych, takich jak deksametazon i prednizon, może zmniejszyć gęstość kości. To może się zdarzyć 3 do 6 miesięcy po rozpoczęciu regularnego przyjmowania leków. Inne leki, które mogą wpływać na zdrowie kości, obejmują leki przeciwpadaczkowe, niektóre leki przeciwnowotworowe, inhibitory pompy protonowej (reduktory kwasu) i selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Każdy może rozwinąć osteoporozę, nawet jeśli nie ma czynników ryzyka. Ale możesz również doświadczyć wszystkich tych czynników ryzyka i nadal nie rozwinąć osteoporozy. Wraz z wiekiem Twoje kości stają się coraz silniejsze, aż osiągną szczytową masę kostną, co zwykle ma miejsce po trzydziestce. Potem zaczynają słabnąć. Kiedy jesteś młodszy, ćwiczenia mogą wzmocnić kości i zapobiegać osteoporozie. Ale wraz z wiekiem ćwiczenia stają się mniej skuteczne w zapobieganiu utracie kości. Osoby starsze powinny skupić się na ćwiczeniach, które pomagają utrzymać ogólny stan zdrowia, wzmacniają mięśnie i poprawiają równowagę. Zarówno zwiększona siła, jak i równowaga pomagają zapobiegać upadkom, które mogą powodować złamania kości. Zalecenia dotyczące ćwiczeń The Światowa Organizacja Zdrowia zaleca, aby dorośli w wieku od 18 do 64 lat wykonywali co najmniej jedną z poniższych czynności każdego tygodnia: 150 do 300 minut umiarkowanej aktywności aerobowej 75 do 150 minut intensywnej aktywności aerobowej Powinno to być połączone z treningiem oporowym wszystkich głównych grup mięśni co najmniej 2 dni w tygodniu. Zalecenia te są takie similar dla osób dorosłych w wieku 65 lat i starszych. Koncentracja na pożywnej diecie to kolejny sposób na poprawę zdrowia kości i zmniejszenie ryzyka osteoporozy. Najpierw skup się na ilości wapnia i witaminy D, które przyjmujesz każdego dnia. Te dwa składniki odżywcze są najściślej związane ze zdrowiem kości. Wapń Wapń jest ważny dla budowania mocnych kości. Jeśli nie przyjmiesz wystarczającej ilości w swojej diecie, twoje ciało może rozłożyć kości, aby uwolnić więcej wapnia, co może zwiększyć ryzyko osteoporozy. Twoje zapotrzebowanie na wapń różni się nieznacznie przez całe życie. Jeśli masz od 19 do 50 lat, potrzebujesz około 1000 miligramów (mg) wapnia dziennie. Jeśli jesteś kobietą w wieku od 51 do 70 lat, potrzebujesz około 1200 mg wapnia dziennie. Pokarmy zawierające wapń obejmują: niskotłuszczowe produkty mleczne, takie jak mleko, ser i jogurt łosoś z kością sardynki ciemne, zielone warzywa liściaste, takie jak kapusta warzywna, szpinak, rzepa i bok choy żywność wzbogacana, taka jak chleb, płatki zbożowe, sok pomarańczowy i mleko sojowe (z co najmniej 100 mg wapnia na porcję) Aby spojrzeć z perspektywy na ilość wapnia, której potrzebujesz dziennie, pomyśl o szklance 1 procent mleka z 299 mg wapnia. Jeśli wypijesz szklankę mleka z miseczką płatków zbożowych, spożyłeś już jedną trzecią dziennego zapotrzebowania na wapń na śniadanie. Witamina D Witamina D jest ważna dla wspomagania wchłaniania wapnia przez organizm. Zazwyczaj będziesz potrzebował około 600 mg, jeśli masz od 1 do 70 lat. Jeśli masz ponad 70 lat, powinieneś zażywać 800 mg dziennie. Niektóre pokarmy zawierające witaminę D obejmują: konserwy z tuńczyka żółtka śledź wątroba grzyby łosoś sardynki Pokarmy wzbogacone witaminą D obejmują pieczywo, płatki zbożowe i różne rodzaje mleka. Inne porady żywieniowe Inne wskazówki dietetyczne, które pomogą zapobiegać osteoporozie, obejmują: Picie alkoholu tylko z umiarem. Umiarkowane picie jest uważane za nie więcej niż jeden drink dziennie dla kobiet i dwa drinki dziennie dla mężczyzn. Zapewnienie codziennego przyjmowania wystarczającej ilości kalorii. Niedowaga jest czynnikiem ryzyka osteoporozy. Spożywanie diety bogatej w pełnowartościowe, kolorowe potrawy. Powinno to obejmować owoce, warzywa i chude białka. Zasadniczo nawyki żywieniowe, które zapewniają korzyści prozdrowotne, są również pomocne dla Twoich kości. Jeśli masz problemy z zaspokojeniem dziennego zapotrzebowania na wapń lub witaminę D, porozmawiaj z lekarzem o suplementacji. Porozmawiaj z lekarzem o swoich zagrożeniach i wieku, w którym powinieneś przejść badania przesiewowe. Jeśli masz historię złamań kości i są wiek 50 lat lub więcejlekarz prawdopodobnie zaleci badanie przesiewowe w kierunku osteoporozy. Kobiety w wieku 65 lat i starsze powinny generalnie przechodzić badania przesiewowe w kierunku osteoporozy. Mężczyźni w wieku powyżej 70 lat również powinni przejść badania przesiewowe. Badanie przesiewowe w kierunku osteoporozy jest bezbolesne. Lekarze badają gęstość kości za pomocą obrazowania rentgenowskiego znanego jako skanowanie absorpcjometrii rentgenowskiej o podwójnej energii (DXA). Jest to zwykle skan biodra w celu ustalenia, czy doświadczyłeś znacznej utraty masy kostnej w porównaniu z osobami w twoim wieku i ze zdrową strukturą kości. Czy dzieci są zagrożone osteoporozą? Dzieci mogą doświadczać osteoporozy młodzieńczej, ponieważ stan ten jest zwykle spowodowany innym stanem podstawowym, takim jak: młodzieńcze zapalenie stawów wrodzonej łamliwości kości cukrzyca Jeśli Twoje dziecko doświadcza wielu złamań kości, porozmawiaj z pediatrą o tym, czy powinieneś się martwić o ryzyko osteoporozy. Metody profilaktyczne w każdym wieku mogą pomóc zmniejszyć ryzyko osteoporozy. Jeśli wystąpi ten stan, metody zapobiegawcze mogą stać się częścią strategii leczenia wraz z lekami zmniejszającymi utratę masy kostnej. Porozmawiaj z lekarzem o tym, kiedy możesz potrzebować badania przesiewowego na osteoporozę i jak możesz zmniejszyć indywidualne ryzyko.
Stąd jeśli dostarczanie wapnia nie rekompensuje tego, co jest tracone, kości z czasem są go pozbawiane, stają się mniej gęste i bardziej podatne na złamania. Według IŻŻ dzienne zapotrzebowania na wapń dla osób starszych wynosi 1200mg (według normy Recommended Dietary Allowances (RDA) – zalecane spożycie). Białko w nabiale
Złamania u dzieci są szczególnie częste latem, ponieważ ta pora roku wiąże się z ich największą aktywnością fizyczną. Złamania u dzieci oraz inne urazy: zwichnięcia czy skręcenia zdarzają się najmłodszym najczęściej latem. Dlaczego tak się dzieje, jak najlepiej uchronić przed nimi dziecko i jak postępować, gdy już do nich dojdzie? Zapraszamy do lektury artykułu. Latem dzieci częściej ulegają urazom niż o każdej innej porze roku. Powodem jest ich większa niż zazwyczaj aktywność fizyczna. Dzieci mają więcej wolnego czasu i chętnie spędzają go na zewnątrz. Zwłaszcza że pogoda dopisuje. Dają więc upust swojej energii, wyczyniając przeróżne harce na świeżym powietrzu. Złamania u dzieci, zwichnięcia i skręcenia - z takimi schorzeniami pojawiają się podczas wakacji w szpitalach rodzice ze swoimi pociechami. Polecamy: Urazy głowy u dzieci: co robić, by ich uniknąć? [WYWIAD z neurologiem dziecięcym] Złamania u dzieci: jak im zapobiegać podczas wakacji? Zapobieganie złamaniom u dzieci oraz innym pojawiającym się w czasie wakacji urazom nie jest łatwe. Trudno przewidzieć, kiedy do nich dojdzie, a i dzieci są tak pełne energii, zwłaszcza podczas letnich podróży, że trudno cały czas mieć je pod czujnym rodzicielskim okiem. Mimo to można wprowadzić działania, które zmniejszą ryzyko wystąpienia urazów. Zadbaj, by twoje dziecko było aktywne fizycznie przez cały rok. Dzięki regularnym ćwiczeniom kości dziecka będą mocniejsze, a jego mięśnie mniej podatne na naciągnięcia. Ciało, które nie zostało przygotowane na wakacyjny, większy niż zazwyczaj, wysiłek, jest bardziej podatne na urazy niż wysportowany organizm. Mocnym kościom sprzyja również odpowiednia dieta. W menu naszego dziecka nie powinno więc zabraknąć wapnia i witaminy D3. Dzięki tej ostatniej wapń jest łatwiej przyswajany przez organizm. Warto więc podawać najmłodszym takie produkty jak mleko, ser, jogurty, brokuły, białą fasolę. Złamaniom u dzieci zapobiega również wyposażenie najmłodszych w odpowiedni sprzęt. Ochraniacze na kolana, łokcie oraz kask, zapobiegający urazom głowy, mogą znacznie złagodzić skutki ewentualnych upadków. Plusem jest to, że dzieci uwielbiają takie gadżety i nie powinno stanowić problemu namówienie najmłodszych na ich założenie. Zminimalizowanie skutków upadku i uchronienie przed zwichnięciami czy złamaniami u dzieci pozwoli osiągnąć... odpowiednia technika upadku. Warto porozmawiać z dzieckiem i wyjaśnić, że jeśli już dojdzie do takiej sytuacji, najlepiej spróbować zamortyzować wypadek. Jeśli zapowiada się na to, że upadniemy do przodu, trzeba przyciągnąć do siebie ręce, zgiąć kolana - przyjąć pozycję płodu - i starać się spaść na bok. Choć instynktownie możemy wyciągać przed siebie ręce, nie powinniśmy tego robić. Taka postawa może się skończyć stłuczeniami bądź złamaniami kości dłoni, barku, stawu biodrowego lub przedramienia. Podobnie z upadkiem na kolana - możemy bolesnie złamać staw kolanowy lub doświadczyć odprysku kości. Upadając na plecy, zbliżmy podbródek do klatki piersiowej, ugnijmy kolana i rozłóżmy ręce na boki, by zwiększyć powierzchnię ciała, która będzie miec kontakt z podłożem. Po upadku nie należy szybko podnosić się z miejsca, nawet jeśli wydaje się, że nic groźnego nam się nie stało. Zminimalizuj przeszkody, na które może natrafić twoje dziecko podczas wakacyjnych wyjazdów. Nad wszystkim nie da się zapanować, ale już podczas planowania podróży możesz wybrać do wynajęcia pokój na parterze, w otoczeniu przyrody, a nie ruchliwej ulicy czy betonowego osiedla. W czasie takich wyjazdów staraj się mieć dziecko zawsze w zasięgu wzroku. Zobacz: Opaski na kleszcze dla dzieci – sprawdź, jaką wybrać, by była skuteczna Pierwsza pomoc w użądleniach i ukąszeniach Złamania u dzieci: jak pomóc w tym i innych urazach? Jeśli jednak nasze dziecko ulegnie wypadkowi, trzeba wiedzieć, jakie zastosować działania, by w jak najkrótszym czasie udzielić mu właściwej pomocy. Postępowanie zależy oczywiście od obrażeń, jakich dziecko doznało. Pamiętajmy, by na wakacyjne wypady zawsze zabierać ze sobą apteczkę. Potłuczenia to najmniej groźne ze wszystkich urazów, jakim ulega dziecko. I one też zdarzają się najczęściej. Pojawiają się na skutek upadków, gdy skóra w dość drastyczny sposób zetknie się z podłożem i drobne naczynia podskórne ulegną uszkodzeniu. Na ich skutek powstają znane wszystkim siniaki, które czasem przyjmują dość bolesną formę. Najlepszą pomocą w tym przypadku będzie przyłożenie najpierw zimnego kompresu, zmniejszającego krwawienie podskórne, a następnie, po jednym dniu, stosowanie ciepłych okładów, rozszerzających naczynia krwionośne. Pomocy możemy również udzielić dziecku w przypadku skręcenia kończyny. Jak je rozpoznać? Najczęściej skręcenie dotyczy stawu skokowego, nadgarstka lub stawu kolanowego. Zranione miejsce szybko sinieje i staje się obrzmiałe. Dziecko odczuwa ból i ma trudności z chodzeniem. Wszystko przez to, że doszło do zbyt dużego rozciągnięcia torebki stawowej. W ukojeniu bólu pomogą zimne okłady z lodu, warto je wykonywać nawet przez 24 h od niefortunnego upadku. Można również założyć bandaż elastyczny lub stabilizator (na staw skokowy), a skręconą rękę umieścić na temblaku. W przypadku tego rodzaju urazów należy także, w miarę możliwości, ograniczyć chodzenie, poruszanie ręką. Natomiast najlepszej pomocy w przypadku złamań u dzieci, które są znacznie poważniejszym urazem, udzieli lekarz. Jeśli dziecko złamie kończynę, należy więc wezwać pogotowie. Czekając na przyjazd ratowników nie należy ruszać złamanej ręki lub nogi ani, tym bardziej, samodzielnie próbować jej nastawiać. Jedyne, co możemy zrobić, to schłodzić miejsce urazu za pomocą zimnego kompresu oraz, jeśli występuje krwawienie, zatamować je, używając opatrunku uciskowego. Przeczytaj: Ukąszenia owadów u dzieci. Pierwsza pomoc przy ugryzieniach przez owady Czy artykuł był przydatny? Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań. Jak możemy to poprawić? Nasi Partnerzy polecają NOWY NUMER POBIERZ PORADNIK! Darmowy poradnik, z którego dowiesz się, jak zmienia się ciało kobiety w ciąży, jak rozwija się płód, kiedy wykonać ważne badania, jak przygotować się do porodu. Pobieram > Pobieram
Odwapnione, podatne na złamania kości. Wapń oraz pomagające w jego wchłanianiu białko znajdziemy w rybach, np. szprotkach i sardynkach. Duża ich ilość znajduje się również w mleku i jego przetworach, np. jogurtach czy serach. Idealna dieta w osteoporozie jest również bogata w zdrowe tłuszcze: oliwę z oliwek lub olej lniany.
17 września 2021 Czy wiesz, że osteoporoza to choroba, która może rozwinąć się już w dzieciństwie! Jeśli w diecie dziecka zabraknie białka, wapnia i witaminy D, jego kości będą kruche i podatne na złamania. Dzięki odpowiednim nawykom żywieniowym maluch może uniknąć w przyszłości wielu problemów zdrowotnych. Warto pamiętać, że są choroby, na które „pracujemy” sobie życie. Osteoporoza do takich chorób należy. Przez osteoporozę kości dziecka zaczynają przypominać gąbkę Osteoporoza to choroba, w której przebiegu dochodzi do znacznego ubytku masy kostnej oraz zaburzenia mikroarchitektury kości. W efekcie zaczynają one przypominać gąbkę, są kruche i łamliwe. Wówczas wystarczy, że dziecko potknie się i upadnie, by doszło do groźnego złamania. Według kryteriów Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), osteoporoza to obniżona gęstość mineralna kości (BMD) równa lub mniejsza – 2,5 odchylenia standardowego (SD) w stosunku do szczytowej masy kostnej zdrowych, młodych, dorosłych kobiet (T-score) (1, 2). U dzieci jako kryterium diagnostyczne wykorzystywany jest wskaźnik Z-score. Jest on odniesieniem wyniku BMD do średniej wartości w analogicznej pod względem wieku grupie kontrolnej tej samej płci, uwzględniający również wzrost oraz masę ciała. Obniżenie mineralizacji kości w granicach od –1 do –2 SD (Z-score) określa się mianem osteopenii, natomiast wartości poniżej –2 SD (Z-score) – osteoporozy. Ważne! Badaniem, na podstawie którego rozpoznaje się osteoporozę jest densytometria. Masa kostna zmienia się wraz z wiekiem Masa kostna jest czymś, co zmienia się wraz z wiekiem człowieka. Kości rosną mniej więcej do 20. roku życia. Przez kolejne 10 lat ulegają kalcyfikacji, czyli uwapnieniu. U dziewczynek 80% szczytowej masy kostnej tworzy się jeszcze przed pierwszą miesiączką, w tym 50% już między 10. a 12. rokiem życia. Drugą połowę masy kości dziewczynek zyskują w ciągu kolejnych 2-4 lat. Co się dzieje dalej? Kości bardzo powoli zwiększają swoją masę, by w okolicach 30-tki osiągnąć tzw. szczytową masę kostną. Choć wartość tej masy jest w dużej mierze zapisana w genach, ogromne znaczenie ma także tryb życia, w tym sposób odżywiania się, zwłaszcza w tym najbardziej newralgicznym momencie, czyli do 30. roku życia. Czytaj też: Gdy kości dziecka się łamią – to może być osteoporoza! Niedobory wapnia i witaminy D – niebezpieczne dla dziecięcych kości! Niedobory wapnia mogą wynikać z diety ubogiej w mleko i produkty mleczne, np. u dzieci z nietolerancją laktozy lub alergią na białko mleka krowiego. Kolejną przyczyną mogą być wszelkie choroby układu pokarmowego upośledzające wchłanianie kluczowych składników odżywczych: wapnia, witaminy D, fosforu, magnezu oraz witaminy K. Na zaawansowaną osteoporozę chorują także dzieci ze zdiagnozowanym zespołem Cushinga. Choroba objawia się nagłym przyrostem masy ciała, osłabieniem siły mięśniowej, trądzikiem oraz zaburzeniami miesiączkowania. Na skórze brzucha, piersi, pośladków czy ramion pojawiają się też liczne rozstępy. Wszystkie te objawy są związane z nadmiarem poziomu kortyzolu w organizmie. Poza dietą i niektórymi chorobami do rozwoju osteoporozy u dzieci może doprowadzić masa innych czynników, w tym niska aktywność fizyczna, zbyt rzadkie przebywanie na słońcu oraz niektóre leki, np. glikokortykoidy, leki przeciwpadaczkowe, przeciwnowotworowe czy przeciwzakrzepowe. Odpowiednia dieta wzmocni kości dziecka! W leczeniu osteoporozy u dzieci bardzo ważne jest postępowanie dietetyczne. Szczególny nacisk kładzie się na dostarczenie odpowiedniej ilości wapnia oraz witaminy D, która ułatwia jego wchłanianie. 60% tego składnika powinno pochodzić z produktów mlecznych (mleka, jogurtów, serów kefirów) będących głównym źródłem wapnia. Dawka witaminy D zależy z kolei od wieku dziecka i z uwagi na ryzyko przedawkowania, zawsze należy ją podawać pod kontrolą lekarza. Spore ilości wapnia znajdują się także w niektórych warzywach, zwłaszcza: fasoli soi natce pietruszkikapuście białej i włoskiej, pekińskiej oraz czerwonej brokułach selerze porze nasionach i orzechach: laskowych, włoskich, pistacjowych, sezamie, słoneczniku czy migdałach W trosce o zdrowe kości warto podawać także dziecku owoce, szczególnie jagodowych, które dostarczają sprzyjających mineralizacji kości izaflawonidów. Podsumowując, choć osteoporozę kojarzymy głównie z osobami starszymi, na jej wczesną postać zapada coraz więcej dzieci. Najczęstszą przyczyną dieta uboga w wapń i witaminę D, brak ruchu oraz niektóre choroby, np. nietolerancja laktozy, która wymaga wykluczenia produktów mlecznych z diety. Na szczęście jako rodzice możemy zadbać o to, aby kości naszych dzieci były mocne i zdrowe! Zachęcajmy nasze pociechy do aktywności fizycznej, przypilnujmy, aby jadły duże ilości warzyw owoców oraz nabiału, będących źródłem cennych dla zdrowia składników. Twoje dziecko łamie się na skutek najdrobniejszej kontuzji? To może być osteoporoza! Już dziś umów się na densytometrię do centrum medycznego holsäMED i sprawdź stan kości swojego dziecka! Zadzwoń: 32 506 50 85 Napisz: info@ Chcemy Ci zaoferować usługi na najwyższym poziomie - dostosowane do Twoich potrzeb. Korzystamy z plików cookies, które są zapisywane w pamięci Twojej przeglądarki. Jeśli potrzebujesz więcej informacji, przeczytaj naszą politykę cookies.
Przyczyny bólu ręki po złamaniu. Ból ręki po złamaniu to powszechny objaw kontuzji, w której doszło do uszkodzenia ciągłości i spójności struktury kości oraz jej okolicznych tkanek miękkich czy naczyń krwionośnych 1. Integralnym objawem złamania jest ból, ograniczenie ruchomości i obrzęk.
. 2043063133934738494301
